Terapia online oferuje wiele korzyści: możliwość uczestnictwa z dowolnego miejsca, łatwiejszy dostęp dla osób z ograniczoną mobilnością, ciągłość procesu terapeutycznego podczas podróży lub przeprowadzki, a także większą elastyczność w doborze terminów.

Dla wielu osób neuroatypowych terapia online jest niekiedy jedyną realną formą wsparcia – pozwala unikać stresujących dojazdów, zapewnia znajome środowisko i możliwość dopasowania przestrzeni do własnych potrzeb sensorycznych.

Badania naukowe potwierdzają, że terapia online może być równie skuteczna jak sesje stacjonarne. Kluczowe znaczenie ma stworzenie odpowiednich warunków do pracy – spokojne, prywatne miejsce z dobrym połączeniem internetowym, sprzyjające skupieniu.

Zdecydowana większość naszych pacjentów doświadcza pozytywnych efektów terapii online i docenia wygodę tej formy wsparcia.

Tak – masz pełne prawo zakończyć terapię w dowolnym momencie. Decyzja o przerwaniu lub zakończeniu procesu terapeutycznego należy wyłącznie do Ciebie.

Zachęcamy jednak do otwartej rozmowy z terapeutą o swoich potrzebach i oczekiwaniach – takie rozmowy często pomagają lepiej dopasować tempo i kierunek pracy, a czasem rozwiać wątpliwości, które mogą pojawić się w trakcie procesu.

Nasi terapeuci mają zróżnicowane doświadczenie i specjalizacje. Większość pracuje zarówno z osobami neurotypowymi, jak i neuroatypowymi. Specjalizujemy się także w psychotraumatologii, psychoonkologii oraz seksuologii.

Jeśli po zapoznaniu się z opisami naszych specjalistów nadal nie masz pewności, do kogo się zgłosić, skontaktuj się z fundacją – omówimy Twoje potrzeby i skierujemy Cię do odpowiedniej osoby.

Częstotliwość sesji zależy od indywidualnych potrzeb i celów terapeutycznych. Najczęściej spotkania odbywają się raz w tygodniu – taki rytm sprzyja ciągłości procesu i pozwala na bieżąco przepracowywać pojawiające się trudności.

Inne ustalenia są jednak możliwe – częstotliwość zawsze uzgadniasz z terapeutą, uwzględniając Twoje aktualne potrzeby, możliwości i etap pracy.

ADHD i spektrum autyzmu nie są chorobami ani zaburzeniami, które można lub trzeba „wyleczyć”. Są to neuroatypowe style funkcjonowania – różne sposoby, w jakie mózg przetwarza informacje i doświadcza świata.

Osoby neuroatypowe często doświadczają psychologicznego dyskomfortu wynikającego z niedopasowania do norm społecznych, trudności w relacjach interpersonalnych oraz przeciążenia sensorycznego. Maskowanie i kompensacja – strategie stosowane często nieświadomie przez całe życie, szczególnie przez osoby diagnozowane późno – mogą prowadzić do wtórnych zaburzeń depresyjnych lub lękowych, które wymagają leczenia.

W takich przypadkach psychoterapia skupia się na leczeniu wtórnych zaburzeń, a równolegle – poprzez psychoedukację – na budowaniu samopoznania i samoakceptacji. Praca obejmuje zrozumienie własnego profilu neuroatypowego, rozwijanie strategii radzenia sobie oraz wzmacnianie poczucia własnej wartości w oparciu o autentyczne mocne strony.